Nog een paar weekjes en dan zit deze jongen in Suriname

U bent weer vrij om in te slaan bij de samenwerkende Dirk-van-den-Broekbedrijven! Sterker nog, koop een extra Ditje of Datje. D-reizen heeft mijn ticket volledig vergoed, maar stond erop de prijs die op het ticket stond uit te keren, USD 145 ipv de USD 117 die ik neergeteld heb…

... de leipe Bauer Flavor?!

Bruin brood, kaas, rosbief, melk, aardappelen, spinazie, eieren, rundergehakt…. ik ben weer thuis!

De foto’s komen langzaam maar zeker online, geïnteresseerden klikken door naar Flickr.

Het is 16:15, nog 11 uur totdat ze het vliegtuig gaan volladen. Net een ritje achterop de brommert door de gekte van de spits in Bangkok achter de rug. Heel de verkansie heb ik mij achterop die dingen verplaatst, maar dit was toch wel heel bijzonder, wat betreft doodsangsten.

Ik ga nog een laatste biertje doen, een laatste thaise hap en eens uitzoeken hoe ik op het vliegveld kom om die onmogelijke tijd.

Ik groet u allen en hoop u snel weer met beide ogen te zien in een werelddeel naar keuze (Europa).

Op het vliegveld horen dat je wel in de computer staat, maar dat het ticket geannuleerd is, is ook kudt. Na wat bekvechten bij zowel EVA als Bangkok Airways heb ik mijn kredietkaart maar getrokken…. Nu maar hopen dat ik mijn geld van D-reizen terugkrijg. Als stok achter de deur wou ik voorstellen dat u allen geen inkopen meer doet bij de samenwerkende Dirk van den Broek-bedrijven, mochten ze onwelwillend zijn. doet u mee?

...is er dan niets negatiefs te melden, u bent altijd zo opgewekt!?

Nou, luidruchtige Japanse toergroepen, Nederlandse 50+-reizen, regen in PP, opdringerige motobestuurders voornamelijk. Dus dan weet je dat.

...zijn behoorlijk chill. Na een nachtje in de hoofdstad Phnom Penh te hebben doorgebracht omdat er geen bus meer naar Sihanoukville ging, ben ik gistermiddag dan toch eindelijk op het strand beland.

De zee inlopen kun je vergelijken met het nemen van een warm bad, maar dan warmer en zouter. Stukje verder is het water iets koeler en kun je heerlijk ronddobberen. Ben bang dat ik vandaag het strand niet af kom. Vanaf de veranda van mijn bungalow kijk je uit over zee en kun je de zon in de zee zien zakken. Tien keer zo duur als mijn bungalow in Laos, maar dan heb je ook wat.

Morgen weer terug naar Phnom Penh.

en ik heb ook nog een huisgemaakte limonade besteld. Terwijl mijn buik al rommelt… dit gaat het spuitgat uitlopen….

De trein ging nergens heen Bas, gewoon stukkie toeren en dan weer verder met de brommert.

Vandaag de dag begonnen met een boottocht vanuit Siem Reap. Zou vijf uur duren, maar werden er acht helaas. Wel een erg coole trip tussen dorpjes op het water.

De bestemming was Battambang, daar aangekomen ben ik achterop de brommert gesprongen om de bamboetrein te gaan bekijken en berijden. U houdt de filmpjes tegoed! De bamboetrein rijdt over een enkel spoor en bestaat uit twee assen, vier wielen, een bamboevlot en een benzinemotor. Dat betekent dat als je een tegenligger tegenkomt een van beiden van de rails moet! Gelukkig hadden wij de brommert mee, de minst zwaar beladen norry moet namelijk opzouten

Na mijn gratis lunch (zie vorige pots) ging de reis weer verder, totdat mijn fiets raar begon te doen. Er tikte iets bij mijn achterband en het wiel ging heen en weer alsof er een slag in zat. Ik probeerde me er niet te veel van aan te trekken en stug door te fietsen, maar dat bleek niet te gaan omdat de stenen van de weg mijn velg begonnen te raken. Kudt! Lekke band, zo’n 25 kilometer van Siem Reap…. En niet zo maar een duimspijker ofzo, nee een metalen staafje van een centimeter of 5, ik heb hem er zelf uitgetrokken.

Ik besloot dat ik die tempel niet meer ging zien en draaide om. De reis ging te voet verder. Het plan was een pickup aan te houden, fiets achterin te mikken en zover mogelijk mee te rijden. Er kwam alleen geen pickup, dus hield ik maar de eerste de beste personenauto in. Bleek toevallig een gids in te zitten die de engelse taal machtig was. Hij adviseerde me het in het volgende dorp te proberen de band te laten plakken.

Nou was het volgende dorp een kilometer of vijf verder, dus daar had de ief geen zin in. Hop, het eerste erf op dat ik tegenkom, zei ik tegen mezelf. Dat erf bleek een complete familie en een houtzagerij te herbergen. De werklieden bekeken me enigzins schuchter aan, maar de vrouw des huizes kwam even polshoogte nemen. Gebeurt blijkbaar niet elke dag, een blanke met een lekke band…

Om een lang verhaal slechts een beetje langer te maken: Mannetje pakt fiets en begint de band te plakken. Het gat was groot zat, dus dat was snel genoeg gevonden en geplakt. Het staafje bleek echter dwars door de band gegaan te zijn, aan de andere kant zat nog een gat. Ook geplakt, even controleren in een bak met water…. bubbels, kudt! Plakkers op… kudt!

Geen nood, zegt de man in zijn beste Cambodjaans en springt op zijn brommert. Even later is hij terug met nieuwe plakkers. Hop plakker erop en de ief kan weer verder. De man keek erg blij en verrast toen ik hem twee dollar in zijn knuist duwde, hij blij, ik blij!