Voor gevorderden! Voor gevorderden!

You are currently browsing the archives for the verkansie category.

Naaien voor gevorderden

July 14th, 2008 / 9:59

Fort Zeelandia

18 foto’s aanelkaargenaaid om één panoramafoto te maken van de houten huizen naast Fort Zeelandia, Parimaribo, Suriname.

Op naar Frans Guyana

November 18th, 2007 / 19:32

31 oktober 2007

Zondagochtend bepakt en bezakt naar de waterkant gelopen. Na nog geen 1,5 uur wachten vertrok het minibusje richting Albina. Na wat tussenstops om dingen als een koelkast op te pikken ging de reis oostwaarts.
Ik wist niet of ik naar Frans Guyana of naar Galibi ging, maar ik wist dat ik Paramaribo uitmoest. Eeen dag eerder had een fiets mijn voorwiel van mijn huurfiets kromgereden en dan was de druppel, hoewel de fietser van links kwam en dus voorrang had. Ik moest weg uit dat éénrichtingsdorp!
Om een uur of twee kwamen we aan in Albina, waar we bestormd werden door hosselende bootsmannen die mij maar wat graag naar Frans Guyana wouden helpen aan de andere kant van de Marowijnerivier. Ik moest snel gaan besluiten waar ik heen ging.
Gelukkig zat in mijn busje ene Celda, die wel wou zorgen dat ik goed in Kourou of Cayenne aan zou komen. Na een aantal jaar in Nederland gewoond te hebben had ze besloten om terug te gaan met haar dertienjarige dochter naar haar andere dochter van tweeëntwintig. Met z’n allen waren ze verhuisd naar Kourou in het midden van de kustlijn van Frans Guyana. Celda had in Paramaribo inkopen gedaan voor het Fête du village waar ze geld ging verdienen met de verkoop van eten en drinken.
Zoals altijd als ik de grens overga regende het als de ziekte. Gelukkig bracht de taxichauffeur me naar de Surinaamse douanepost waar ik mijn exit stempel gin halen. Terug aan de rivier vertrok het bootje al snel naar de overkant. Na een korte stop bij de douane waar ik wederom als enige officieel mijn paspoort ging laten stempelen, vertrok de bus. Om drie minuten later tot stilstand te komen. Om vervolgens drie uut te wachten op één iemand, zodat de bus vol zou geraken. Je zou toch denken dat voor €35,- per persoon het best rendabel zou moeten zijn met zes mensen.
Toen we dan eindelijk vertrokken voor de reis van meeer dan twee uur, schemerde het al. Ik ging dus in het donker aankomen in een vreemde stad waar weinig hotels waren en waar ik geen hotelreserving had. Gelukkig had Celda inmiddels aangeboden dat ik bij haar kon slapen als het niet zou lukken om een hotel te vinden, dus ik was weer gerustgesteld.
Bij Celda sloeg de paniek echter toe, omdat we aan werden gehouden voor een politiecontrole. Zoals gezegd had CElda inkopen gedaan waaronder zes treetjes frisdrank en 15 flessen sterke drank. En dat mag je dus niet invoeren, dus dat werd in beslag genomen. Elf flessen drank hadden de gendarmes ontdenkt. HNet was die avond nog lang gezeliig op de politiepost in Icabouro. Al met al een behoorlijke strop voor Celda.
Eenmaal aangekomen in Kourou was het enige betaalbare hotel al gesloten en zat er niks anders op dan om chauffeur Bernhard me terug te laten brengen naar het huisje van Celda, die we eerder al afgezet hadden.
Tot grote hilariteit en verbazing van het gezein en de buren hing ik mijn hangmat op tussen twee bomen op het achtererf. Een tijd lang heb ik wakker gelegen, bang dat het harder ging regenen dan het al deed, maar uiteindelijk heb ik het behoorlijk droog gehouden.

Je eerste menstruatie

November 7th, 2007 / 17:17

Weet je het nog, je eerste menstruatie? Dat je toen alleen in een aparte hut gezet werd en dat je niet naar de rivier mocht? En dat je elke dag van die bloedige tijd een geroosterde kolibri te eten kreeg?
De mannen uit het dorp gingen het bos in om grote zwarte mieren te vangen met in kasiri gedoopte katoen. En die kreeg jij dan toen het bloeden eenmaal gestopt wat op je huid gedrukt. de mieren zetten hard hun kaken in je huid. Door deze beten, die helse pijn veroorzaakten brachtten ze hun vlijt en ijver op je over, zodat ook jij een hardwerkende huisvrouw werd.
‘s Avonds bij het in kasiri gedompelde feest gooiden je dorpsgenoten stukjes katoen in het vuur, die brandend de avondlucht in vlogen. Die moest jij dan uitmaken met je handen.
En zo was jij dan een vrouw geworden en was je klaar voor een man die zijn hangmat in jouw hut kwam vastknopen. En voortaan mocht je baden bij de andere vrouwen bij de rivier.
Ja, dat vergeet je niet zomaar he?

Groepsverband

November 7th, 2007 / 16:49

Sommige dingen kun je in Suriname iegenlijk alleen doen met een tour. Een tour betekent groepsverband. Nou ben ik gek op verbanden, zoals beijvoorbeeld het verband tussen overgewicht en dikdoenerij, maar ik ben allergisch voor groepsverband.
Kakelend en niets ontzien achter elkaar aanwaggelen in het oerwoud lijkt mij niet de beste manier op een brulaap of tigri te spotten. vooral een verder uiterst sympathieke Surinaamse Creoolsen Javaanvse vrouw, we zullen haar Joke noemen omdat ze zo heette, gaat dan snel op mijn zenuwen werken. Bij elk geheim van het oerwoud dat Yull ons uit de doeken deed schreeuwde ze het bijkans uit: “Gewwwweeeelddig!”
Na elke dertien-in-het-dozijn-voetbalkantinegrap van een andere groepsgenoot blerde ze zodat ze het in Brazilie konden horen: “Jij bent errug, jij bent echt erg hoor!”
En dan die vrouw uit Alkmaar. Zij en haar duikinstructeur-ben-je-1-op-24-dus-ook-in-het-bos man waren door hun thuiswonende studerende kinderen naar Suriname gestuurd. Hele vriendelijke mensen, maar zo idolaat van het oerwoud en de inheemse bevolking, dat in de ogen van deze vrouw deze geen kwaad konden doen.
Frans de bootsman en plaatselijke indiaan had ons meegenomen naar het nog brandende kostgrondje van een van zijn vrouwen. Overigens is Frans 42 en zijn oudste zoon 30, zo zou ik later op een feest in het indianendorp horen dat ik niet in groepsverband bezocht, maar dat geheel terzijde.
Om van het water bij het kostgrondje tekomen moesten we door een haag van suikerriet. Wie wilde kreeg een stuk om zijn tanden in te zetten. Je kunt het neit eteren, maar door er in te bijten komt er een enorme plens suikerwater uitzetten. De overgebleven slierten trek je er af met je kiezen en spuug je uit en dan zet je je tanden in het volgende stuk en begin je weer van vooraf aan.
‘Erg lekker, maar jammer dat het glazuur niet weet hoe snel het weg moet komen van je tanden’, zei ik. En toen sprak deze vrouw in alle ernst de uiterst vermakelijke woorden: ‘Dat weet ik zo net nog niet, het zijn natuurlijke suikers, hoor!’

More at 11

November 6th, 2007 / 15:44

U zult zich afvragen waar de verhalen blijven… Ze zijn er, ze zijn alleen nog analoog. Internet en suriname is als water en olie… more at 11

Palumeu! Even helemaal weg, voor gevorderden

October 26th, 2007 / 18:53

Palumeu is cool! Beter dan ik had verwacht. Mets heeft de boel goed georganiseerd, maar de promotie kan overtuigender.
Mijn hutje wasaan de Boventapahonyrivier, bij de derde cashewnotenboom vanaf het vliegveld rechtsaf. De reis er naar toe was behoorlijk vet, in een vliegtuig waar eenm man of 20 in kunnen. Na een uur over bos te vliegen, daalt het vliegtuig, draait een rondje en zet hem op de grasmat aan de grond. Je stapt uit en dan ben je even-helemaal-weg-voor-gevorderden.
Ik heb gevaren in een korjaal, gepeddeld in een bootje, Poti Hill opgelopen, gezwommen, gelopen en gevist. Zo heb ik geleerd dat zo’n bos een wandelende apotheek is, noem een kwaal en de lokale indiaan wijst je een boom. Naast apotheek is het natuurlijk ook supermarkt en bouwmarkt, maar dan wel voor gevorderden.
Woensdag laat ben ik met de gids naar het naastgelegen indianendorp gegaan, waar we hartelijk ontvangen werden met Kasiri, Sakura en bovenal de muziek van Lucky Dube

Surinaamse honden!

October 21st, 2007 / 20:14

zijn kutbeesten. Vandaag tot drie keer toe achterna gezeten door de krengen. De eeste keer in mijn schoen gebeten, de laatste keer zorgde er voor dat ik deze brug opgefiest ben om van het beest af te zijn:

Dit valt overigens in de categorie: “Dingen die je niet moet willen doen in Paramaribo”

Verder was het fietsen door Commewijne erg cool, maar het was fokking heet, heb 4,5 liter water op, 0,5l sap en 0,5l cola. Ik ben behoorlijk verrot moet ik zeggen, maar het was het waard.

Tot vrijdag zit ik in Palumeu, u moet het even zonder mij doen!

Van Alkmaar naar Voorburg in 20 minuten

October 21st, 2007 / 20:08

op de fiets… Dat kan dus alleen in Suriname. Gistermiddag na een nieuwe camera gekocht te hebben naar Leonsberg gefietst en met een bootje naar Commewijne gevaren. Daar geschuild voor de regen en daarna naar het openluchtmuseum van Nieuw Amsterdam gegaan.

Hierna ging de tocht door met als eindbestemming Alkmaar. Dat hoopte ik tenminste, de telefoon werd niet opgenomen bij het kindertehuis waar ik wilde blijven slapen. Geen probleem, ik kon blijven slapen. In de plaatstelijke bar slap geouwehoerd en nieuwe moppen gehoord. Ik geef alvast de kloe weg:
- go fuck yourself
- “Ja, dat is goed, kan jij lekker neuken en zorg ik voor je kind!”

Uw opdracht is in de comments de bijbehorende moppen achter te laten.
Ook het gezegde “Mozes naar Egypte brengen” wil ik u niet onthouden.

Brownsberg

October 19th, 2007 / 19:57

Ik moet zeggen dat moederziel door het oerwoud lopen met brulapen in de buurt leuk is, maar je moet niet alle drie de seizoenen van Lost hebben gekeken.
Woensdag naar de Leoval gelopen, om daar te douchen onder de waterval, teruggeklauterd en een dutje gedaan in mijn splinternieuwe hangmat. Gister naar Wittikreek gelopen, wat redelijk pittig was, vooral terug omhoog (zo’n 400m klauteren). Maar het was het absoluut waard, heerlijk gedoken en gezwommen in het koele water.
Voor het eerst in mijn leven heb ik in een hangmat geslapen, en dan gelijk goed, met brulapen en ander gespuis op de achtergrond.

Al met al niks te klagen dus. Behalve dan dat mijn camera het begeven heeft, de lens weigert demonstratief uit zijn schulp te komen. Niemand in Paramaribo kan hem maken, dus ik vrees dat ik een nieuwe moet gaan kopen. Wat ik dan wel morgenochtend moet doen, want de winkels gaan om vier uur dicht, op zaterdag om 1 uur, en op zondag blijven ze maar helemaal gesloten.

Dinsdag in Paramaribo

October 16th, 2007 / 20:39

Na 2,5 dag begin ik de weg een beeje te vinden in Paramaribo, maar het gaat nog niet van harte. Zoals u weet fiets ik graag in de vreemde, dus heb ik hier ook maar een fiets geregeld… waarom ik 1,5 dag de benenwagen heb gebruikt is me nu een raadsel.

Vanochtend naar Stichting Natuurbehoud Suriname geweest en accomodatie voor twee nachten geboekt in Brownsberg, bij het enorme stuwmeer. Morgenochtend ga ik daar met de bus naar toe, heb erg zin om de stad uit te gaan.
Daarna van kamer geruild in het gezellige Guesthouse 24. Op mijn daarna geregelde fiets ben ik mijn echte jungletocht gaan regelen. De tocht gaat naar Palumeu, met het vliegtuig, 4 nachten in de boesboes zonder wegen etc. Ik ben benieuwd. Die tochten zijn dus echt fokking duur, het is dat mijn ticket zo goedkoop was anders had ik het nooit gedaan. This better be good!

Daarna hangmattenjacht gegaan, die heb ik morgen nodig om in te slapen. Gek genoeg heb ik er twee gekocht, ik heb me er eentje een beetje in mijn maag laten splitsen en toen een andere gekocht die ik mooier vond. Shoppen moet je niet doen met een lege maag!

Voor de komende tijd ben ik redelijk onder de pannen, tijd om te gaan ontspannen!

Bijzondere ontmoeting van de dag was mijn gesprek met een man die veertien jaar voorzitter was geweest van het parlement en onder andere op de bruiloft van prinses Beatrix is geweest.

Maar vertelt u eens, hoe is het daar?